په خدای عقیده ۲۲ برخه

دا چی د انسان او خدای تر منځ عیسی مسیح قرار لری دا په دی مانا دی چی انسان د هغه په وسیله خدای ته رسیدلی شی.

دا ځکه چی مخلوقات د فنا تابع کړی شوی دی او په دی اوسنی نړی کی ژوند پرته د ایمان څخه مانا نلری او ایمان پرته د عیسی مسیح څخه بی ارزښته دی، دا چی د خدای په رضا مخلوقات د فنا تابع ګرځیدلی ده نو خدای پاک هغه ته بله لاره پرانستی هغه دادی چی مخلوقات به یوه ورځ د فنا کیدو نه ازاد شی او د خدای د بچو د جلال په ازادی کی به شامل شی.

تر دی پوری مونږ ته دا معلومه ده چی ټول مخلوقات تر اوسه هر چیری ناقلاره دی.

هر هغه څوک چی په خدای ایمان لری نو پدی هم ایمان لری چی د پوښتنی ورځ به راتلونکی وی او دا هغه ورځ دی چی هر څوک خدای ته ځواب ورکونکی دی.

هو هر هغه څوک چی په عیسی مسیح باندی ایمان لری او یا په اینده کی د ایمان اقرار کوی نو دوی په انتظار کی دی چی خداې دوی په خپل زوی والی کی واخلی اود دوی ټول وجود ازاد کړی.

پاول په خپل کتاب کی خط د رومیانو په نوم چی د خدای رښتنی کلام دی فرمایی.

( ځکه چی ددی امید په وسیله مونږ خلاصون وموندو، خو که مونږ د هغه څیز امید کوو چی مونږ یې وینو نو هغه رښتنې امید نه دی.

څوک د هغه څیز امید کوی چی وینی یې؟ خو که چیری مونږ د هغه څیز په امید چی لا یې نه وینو نو بیا به په صبر سره د هغه انتظار کوو)

خط د رویانو په باب اتم باب ۲۴ او ۲۵ ایت.

دلته وینو چی هغه کومه هیله چی په سترګو لیدله کیږی او بیا انسان د هغه د لاسته رواړنی په خاطر کوښښ کوی تر څو هغه لاسته رواړی او خپل ژوند ته پرمختیګ ورکړی دا ژوند د ځمکی پر سر د هیلی ژوند دی.

هر انسان په ننی عصر کی دا هیله لری چی ښه ژوند ولری او د ښه ژوند په درلودلو سره خپل ژوند تیر کړی.

په کورنی او ټولنیزو شرایطو کی دا هیله تل موجود وی او دا ښه دی چی انسان د خپل د کورنی او چاپیریال د ښه توب او پرمختیګ له پاره کار او کوښښ وکړی او دا د هر انسان حق دی چی هوسا ژوند ولری.

دا ددی مانا نه ورکوی چی انسان دی یوازی د مادی ژوند په خاطر خپل ټول وخت دتیر کړی بلکی لازم او ضروری بریښې چی انسان په هر کار کی په خدای باندی توکل وکړی او د هغه عبادت دی هیر نکړی.

دوستانو! په انسانی ټولنه کی یووالی او ورورګلوی د خدای هم خوښ دی نو تاسو هم د هغه بندګان یاستی.

ولی چی تر اوسه په خپلو کی سره په جګړه اخته یاستی؟

ولی په تاسو کی کینه او جګړه ده؟

ایا تاسو خبر نه یې چی تاسو د خدای کور یې او د خداې روح په تاسوکی اوسی؟

که څوک د خداې کور برباد کړی نو خداې به هغه برباد کړی ځکه چی د خدای کور پاک دی او هغه تاسو یې.

نور بیا

دلته زما یادونه هغوی ته دی کوم چی د خدای کلام اوری او عمل پری نکوی، د عیسح مسیح کلام د خدای کلام دی او هر هغه څوک چی د عیسی مسیح د ایمان زیری تاسو ته ورکوی هغه په حقیقت کی د خدای پاک د کلام په اړه تاسو سره خبری کوی، ځکه هر هغه څوک چی په خدای پاک ایمان او عقیده لری هغوی هرمرو په عیسی مسیح باندی ایمان لری ځکه پرته د عیسی مسیح څخه ایمان نیمګړی دی.

نو وغواړی در به کړی شی، ولټوی نو وبه یی مومی،وټکوی نو ور به درته بیرته شی،هو وغواړی.

د خدای څخه غوښتنه د هر ایمان دار انسان روا حق دی او هغه مهربان ذات دی چی هر یو ته د هغه د غوښتنی پر اساس وربخښی.

ځکه څوک یی چی غواړی هغه یی اخلی دا پدی مانا دی چی خدای پاک ورته ورپه برخه کوی.

هر هغه څوک او هر انسان چی لټون کوی هغه یی مومی او څوک یی چی ټکوی هغه ته ور بیرته کیږی.

هو هر هغه څوک چی د ایمان په لټه کی وی هغه یی مومی او هر هغه څوک چی د خلاصون له پاره د عیسی مسیح ور ټکوی، هغه ته ور بیرته کیږی، ځکه د عیسی مسیح ور تل تر تله د هغه چا پر وړاندی خلاص دی چی د هغه لټون کوی.

دا غوښتنی او لاره د تاسو د اسمانی پلاره احکام دی، نو ستاسو اسمانی پلار یعنی خدای به څومره غوره څیزونه هغه چا ته ورکوی چی څوک یی په اخلاص مندی تری غواړی.

د خدای پاک څخه غوښتنه په پاک زړه سره کیدی شی او یوازنی لاره چی خدای پاک ته لاره موندی شو هغه دادی چی د زړه له کومی په عیسی مسیح د ایمان اقرار وکړو او خپل زړونه پاک کړو هغسی چی خپله مسیح پاک دی.

نو عیسی مسیح مهربان او بخښونکی دی او په هغه کی تل ژوند نغښتی دی ځکه هغه دی چی د ټولو مخلوقاتو داوری او عدالت کوی.

نو لازمه او ضروری بریښی چی تاسو ته د هر څه نه مخکی د خدای پاک د کلام پیروی لازم دی.

تاسو د هر څه نه اول د خدای بادشاهی او د هغه د ریښتینوالی لټون کوی نو هر څه به تاسو ته په خپله حاصل شی.

دا چی څوک چی د عیسی مسیح سره یووالی لری د هغوی مجرم کیدل نشته دا ځکه چی عیسی مسیح د هغه ګناه ی بخښی، دا پدی مانا چی په عیسی مسیح کی د ژوند ورکونکی د روح شریعت د ګناه او د مرګ له شریعت نه ازاد ژوند وعده ورکړی شوی دې.

ځکه خدای پاک خپل زوی یی په ګناه ګار انسانی وجود کی راواستولو هر څه هغه د هیڅ ډول ګناه مرتکب نشول بلکی د موږ د ګناهونو کفاره یی کړو او دغسی هغه ګناه په انسانی فطرت کی مجرمه کړه.

ددی د پاره چی د شریعت هغه حکم په مونږ کی پوره شی چی د روح په مطابق ژوندون تیروو.

دا پدی مانا چی هر هغه څوک چی په عیسی مسیح ایمان لری هغه د انسانی فطرت په دننه ژوند نه اختیاروی بلکی هغه د روح په مطابق ژوند تیروی.

هغه څوک چی انسانی دی نو د انسانی فطرت په مطابق کی د اوسیدولو انجام مرګ دی.

او په روح کی د اوسیدلو انجام ژوندون او سلامتی ده.

هر هغه څوګ چی په عیسی مسیح ایمان لری او یا په راتلونکی کی د ایمان اقرار کوی هغوی د روح په مطابق ژوند تیروی.

ددی مانا دادی چی د هغوی ګناهونه بخښل کیږی او دوی د انسانی فطرت پر بنسټ ژوند نه اختیاروی بلکی دوی خپل ژوند عیسی مسیح ته وقف کوی.

نو د خدای پاک بادچاهی او دهغه د ریښتنوالی لټون یوازی او یوازی په همدی کی نغښتی دی او بس.

ځکه د خدای او دانسان تر منځ عیسی مسیح قرار لری او خدای ته رسیدل د عیسی مسیح له لاری ممکن کیدی شی نه په نورو لارو.

نور بیا

عیسی مسیح فرمایلی ده، چی بختور څوک دی، بختور هغه دی چی د روح غریبان دی ځکه چی د اسمان بادشاهی د هغوی ده.

بختور دی هغوی چی غمژن دی، هغوی په تسلی ومومی، بحتور هغوی چی رحم کوی،په هغوی به رحم وکړی شی.

بختور دی هغوی چی زړونه یی پاک دی، هغوی به د خدای دیدن وکړی، بختور دی د امن راوستونکی، خدای به هغوی ته خپل زامن ووایی،بختور دی هغوی چی د خدای د رضا د پاره ربړولی کیږی، د اسمان بادشاهی د هغوی ده.

دلته عیسی مسیح په ښکاره ډول دیته اشاره کوی هغه کوم کسان چی په دی نړی کی د خواری او غریبی شپی او ورځی تیروی او هغوی پر خدای باندی ایمان لری ، هغوی به تسلی ومومی، دا تسلی د خدای له طرفه هغوی ته به ورکړی شی.

همداسی هغه کوم خلک چی د خبلو ورونو او د انسانانو پر وړاندی د پاک زړه خاوندان دی خدای پاک به هغوی ته اجر ورکړی.

بیا دلته عیسی مسیح ډیره ښه ارشاد کوی چی د امن او د سولی په اړه دی، هر هغه څوک چی په یوه ټولنه کی د امن او سولی کوښښ کوی او نورو ته د امن او سولی خبری رسوی نو نه یوازی دا چی ددی ګټی هغوی چی د جنګ او بربادی په حالت کی ژوند کوی رسیږی بلکی دیته چی د امن پیغام خلکو ته رسوی د خدای له طرفه د اجر وعده شوی دی.

هر انسان د جنګ او جګړایزو شرایطو کی د ناخوښی احساس کوی او جګړه ایز حالت د انسان او د ټولنی د نه پرمختیګ سبب کیدی شی.

پداسی شبیو کی انسان او ټولنه بیمار وی او هر کورنی د سولی په طمع شپی او ورځی تیروی ځکه سوله ته کولای شو نیکمرغی هم وایو.

د سولی او د مینی په شرایطو کی د انسان فکر او روان ښه پرمختیګ کولای شی نو ځکه عیسی مسیح هم هغوی چی د امن او سولی پیغام نورو ته رسوی د اجر او تسلی وعده ورکړی ده.

عیسح مسیح فرمایی( بختور دی هغوی چی حلیمان دی ځکه چی دوی به د مزکی وارثان شی)

همداسی بختور دی هغوی چی د صداقت وږی تږی دی، دوی به ماړه کړی شی.

دلته پدی ایت کی خدای پاک فرمایی چی د حلیمانو مرتبه په مزکه کی ډیره اوچته دی، ځکه دوی ته د مزکی وراثان لقب ورکړی شوی دی.

هغوی چی حلیم دی د خدای په نزد هم د تسلی وړ دی ځکه دوی د صداقت پر لوری مخ پر وړاندی حرکت کوی او دوی چی د صداقت وږی او تږی دی نو خدای پاک نوموړو کسانو ته وعده ورکړی چی دوی به ماړه کړی شی.

عیسی مسیح ارشاد کوی هغه کوم خلک چی د مزکی پر سر د رحم خاوندان دی او د ظلم او نفرت څخه لیری ژوند تیروی او هر ډول شرایطو کی په زړه کی رحم لری نو دا ښکاره او واضع دی چی پر هغوی به رحم وکړی شی او خدای پاک هغوی ته ددی رحم په بدل اجر او بخښنی ور په برخه کوی، نو هر انسان ته لازم دی چی په نورو باندی ظلم ونکړی او تل پده هیله اوسی چی څنګه کولای شی نورو سره مرسته او د خوارانو لاس نیوی وکړی او دا مرسته همدا دی چی انسان باید رحم ولری.

 دا په دی مانا دی  هر هغه څوک چی پر نورو رحم کوی په هغوی به رحم وکړی شی.

عیسی مسیح خپلو پیروانو ته  او همداسی ټولو ته خطاب کوی(  تاسو بختور یی چی زما د پاره په ځان ملامتی او سختی زحمتی تیروی او د خلقو قسم قسم دروغژنی بدی خبری زعمی)

د عیسی مسیح دا ویناووی هغوی ته شوی دی چی د عیسی مسیح په لاره کی زحمت باسی او د هغه کلام د خلکو غوږونو او زړونو ته رسوی او په دی مقدسه لاره کی د ځنیو جاهلانو د فزیکی برخورد سره مخامخیږی او په دی لاره کی خپل ژوند د لاسه ورکوی چی موږ د داسی ورته خلکو په هکله پوره معلومات لرو.

هغه کوم خلک چی پدی لاره بدی خبری زغمی او سختی تیروی په واقعیت کی هغه ته خدای پاک اجر ورکوی.

بیا عیسی مسیح په دی هکله وایی دا هر ځه تاسو په خوشحالی او روڼ تندی وزغمی ځکه چی په اسمان کی ستاسو د پاره لوی اجر دی ځکه چی ستاسو نه وړاندی هم دغه رنګ دوی نبیان ربړولی دی.

داسی خلکو ته پکار دی چی د پوره زغم څخه باید کار واخلی او په خپلو اموراتو کی هوښیار اوسی.

نور بیا

همداسی هغه کوم کسانو چی په مالک باندی عقیده لری او په دی فانی نړی کی د بی ځایه غرور څخه کار نه اخلی او په خپل ورځنی ژوند کی فروتن او په تقوا کی ژوند تیروی او ددی په څنګ کی د خدای پاک عبادت کوی، او د نورو سره د خپل امکاناتو سره برابر مرسته کوی او همداس هغه د خدای پر وړاندی عاجزی غوره کوی او په نورو باندی الزام نه لکوی، نو مالک د زړونو باچاه دی او هغه مهربان دی نو ځکه هر انسان ته پکار دی چی د مالک عبادت دی وکړی.

الزام  لګول او په نورو بی ځایه نیوکه کول په ټولنه کی ښه کار ندی،زمونږ او تاسو په ورځنی ژوند او په عمومی ډول په ټولنه کی څوک خو داسی دی چی یوه ورځ په نورو ورځو افضله ګڼی او څوک ټولی ورځی یو برابر، خو هر سړی دی په خپل زړه کی په خپله عقیده لری.

څوک چی یو ورځ منی، هغه هم د خدی شکر کوی او هغه چی هر څه خوری هغه یی د خدای له پاره خوری، ځکه چی هغه د مالک شکر کوی، او څوک چی څه نه خوری هغه یی هم د خدای د پاره نه خوری او د مالک شکر  ادا کوی.

دلته ولیدل شو چی دا دوه ډوله وګړی چی په خدای عقیده لری مګر یو یی خوری او د خدای شکر کوی او بل یی هغه نه خوری مګر د لوی کالک شکر پر ځای ګوی، نو لازمه ده چی پر دوی باندی الزام و نه لګول شی.

ځکه چی مونږ کی نه خو څوک د خپل ځان د پاره ژوندی دی او نه د ځان پاره مړ کیږی، که چیری مونږ ژوندی یوو، هم د مالک له پاره ژوندی یوو او که مرو نو هم د خدای د پاره مرو.

نو که مونږ ژوندی یوو او که مرو خو د مالک یوو، څنګه چی عیسی مسیح د هم دی د پاره مړ شو او بیا ژوندی شو.

چی هغه د مړو او ژوندو دواړو مالک وی.

نو لازم او ضروری دی چی پر بل ورور الزام و نه لګوو او همداسی بل ورور ته په سپکه نظر و نه ګورو، بلکی هغه ته په درناوی وګورو.

دا ځکه که چیری یو انسان د بل انسان درناوی کوی په حقیقت کی هغه د خدای پاک په مرضی عمل کوی او هر هغه څوک چی د لوی مالک په مرضی عمل وکړی هغه ته خدای پاک اجر ورکوی او همداسی په انسانی ټولنه کی احترام،درناوی او یو بل ته په ښه نظر کتل پدی مانا دی چی هغه ټولنه د پرمختیګ پر لوری درومی.

د کرکی او نفرت څخه څه نشی حاصلیدی او په هغه ټولنه کی چی کرکه او انتقام وجود لری هغه خلک د ترقی او پر مختیګ څخه وروسته پاتی کیږی.

دوستانو مخکی مو د انتقام او بخښلو په اړه د خدای پاک د حکم څخه مو خبری وکړی، په اوسنی ټولنه کی چی ژوند کوو د ټولو انسانانو عقیده یوه شانته نه وی،څوک په خدای پاک باندی اصلا عقیده نلری چی دوی د کافرانو د ډلی څخه دی، او بیا داسی خلک شته دی چی په خدای باندی کلک باور لری او ایمان یی قوی دی، او همداسی داسی خلک شته دی چی کمزوری ایمان لری.

دا چی د انسان ایمان کمزوری وی او د هغه سره نور خیالونه مل وی او د خدای د عبادت څخه کله کله غافله شی، نو تاسو ته پکار دی چی د کمزوری ایمان خاوندان د ځان سره شامل کړی.

خو ددی د پاره نه چی تاسو ورسره د هغه د خیالاتو بحث کوی، ځکه که یو ایمان دارانسان چی په خدای باندی کلک عقیده لری، مګر د هغه دا عقیده دی چی هر څیز خوری، څکه د هغه د عقیدی پر اساس د هر څیز خوړل روا دی، او همداسی کمزوری ایمان لرونکی تشه سبزی خوری، نو ایا دا لازم دی چی د هغه پر وړاندی د کرکی او نفرت څخه کار واخستل شی؟

د هغه د عقیدی پر اساس چی هغه څه خوری او نه خوری هغه ته په سپکه نظر مه ګوری.

څوک چی نه خوری او یا هغه څوک چی خوری هغه د په خوړونکی الزام و نه لګوی، ځکه چی خدای پاک هغه قبوله کړی.

اساسی او پر ځای پوښتنه دادی چی هغه کوم کس چی په خدای باندی کلک او ثوی عقیده لری او هغه مالک ته د قبول وړ دی.

نو ایا انسان دا صلاحیت لری چی پر هغه باندی الزام ولګوی؟

د هغه قایم پاتی کیدل یا پریوتل  د هغه د مالک سره تعلق لری، ځکه هغه بخښونکی او مهربان ذات دی چی د انسان له پاره د ښه ژوند کولو موقع ورکړی دی، پدی وجه انسان د خدای پاک لخوا ازاد پیدا شوی.

چی انسان کولای شی ددی ازادی څخه ګټه پورته کړی او نورو ته خدمت وکړی، دا پدی مانا ندی چی انسان ازاد پیدا شوی هر څه چی یی زړه غواړی هغه تر سره کړی، بلکی ددی ازادی څخه باید ښه ګټه پورته او د خدای پاک عبادت وکړو.

پدی وجه انسان ته پکار دی چی بی ځای غرور ونګړی، او هغه کوم کس چی په خدای باندی د زړه له کومی ایمان لری هغه به قایم کړی شی.

ځکه چی مالک هغه ذات دی چی د هغه په قایم کیدو کی قادر دی.

هو هر انسان ته لازم دی چی د خپل ورور په ښادی کی دی ښاد اوسی او په غم کی دی ورسره شریک!

دا پدی مانا دی هر هغه څوک چی په خدای پاک عقیده لری نو هغه هرمرو د ژړیدونکو سره ژړا کوی او پخپلو کی په یوه زړه اوسی.

مخکی یادونه وشوه چی هر انسان ته پکار دی چی د خپل ایمان په مطابق په ټولنه کی دی ژوند وکړی او د لوی لوی خیالونه د ځان سره مه زغلوی، او د خوارنو خیال په ټول عمر کی ساتی او د حد نه زیات خپل ځان هوښیار مه بولی.

ګرانو ورونو او وطنوالو!

د بدی په بدله کی د چا سره بدی مکوی، کومی خبری چی د هر چاه په نظر کی ښی دی هم هغه کوی تر څو چی درنه کیدی شی نو د خپل خوا نه د هر چاه سره صلح ساتی.

دا چی زمونږ او تاسو په محیطی او ټولنیزو برخو کی بدل او انتقام یو اصیل او غیرت ګڼل کیږی چی تل د انتقام په اور کی کی ستی شوی یوو.

ایا تل او په هر ځای کی

 بدل او انتقام حتمی دی؟

ایا کله چی د بل ورور څخه غچ اخلو دا د خدای پاک له پاره منظور دی؟

ایا خدای پاک انتقام غوښتونکی دی چی هرمرو باید انسان خپل انتقام او غچ واخلی؟

ایا خدای پاک فرمایلی دی چی انسان دی خپل بدل واخلی؟

ګرانو عزیزانو!

خپل بدل مه اخلی، بلکی خدای پاک ته موقع ورکړی، ځکه چی دا لیکی شوی دی چی خدای فرمایی چی بدل اخستل زما کار دی، بدل زه اخلم.

تر دی چی که دښمن دی وږی وی نو هغه له ډوډی ورکړه او که تږی وی نو اوبه ورله ورکړه.

ځکه چی ستا په داسی کولو هغه به شرمنده شی او ستا موقف به اوچت کړی شی، دا پدی مانا دی چی د بدی نه مغلوب کیږه مه، بلکی د نیکی په وسیله په بدی غالب شه.

ښه کول په هر ځای کی هغه که د کار په وخت وی او یا په کور دننه او د باندی د خدای له پاره منظور دی او په نیکی کی اجر نغښتی دی.

د بدی څخه کرکه وکړی او په نیکو کارونو کی د هر چا څخه مخکی اوسی ، پدی ډول دی خدای پاک رضایت حاصلوی شو.

نور بیا

هر بالغ انسان ته پکار دی چی د خدای پاک حکمونه ترسره کړی ځکه خدای پاک ډیر مهربان ذات دی او هغه ډیر رحمتونه لری چی زه د د خدای د رحمتونو څخه د انسانی ژوند او نفسانی بدن چی انسانانو ته وربحښی دی یادونه کوم او د خدای رحمتونه تاسو ته دریادوم او درخواست کوم چی خپل ځانونه او عملونه هغه ته د داسی ژوندی قربانی د پاره وړاندی کړی چی خدای پاک ته قبوله او مناسب وی.

او ستاسو خواست او عبادت  د خدای څخه د زړه او پوهی دواړو له رویه مناسب او پرځای وی.

او دا معقول کار دی چی انسان خدای ته د زړه له اخلاصه عبادت وکړی او پر هغه باندی عمل وکړی.

نو پدی صورت کی خپل ځان ددی کوجوده دنیاه په شان مه جوړوی، لکه بویه چی ستاسو پوهه په وسیله د زړه له کومی عبادت او خلکو ته خدمت ستاسو فطرت ته بدلون ورکولای شی.

بیا به هله تاسو ددی قابل شی او پدی به پوهه شی چی د خدای رضا څه ده؟

او دا به وپیژنی چی هغه څه دی؟

چی قبلیدونکی او کامل دی، دلته لازم ګڼم تاسو ته دا وایم چی څرنګه چی ځان ګڼل په کار دی د هغی نه زیات څوک ځان ونه ګڼی.

دا پدی مانا دی چی په نړی کی نباید څوک ځان د خدای پاک څخه ځان لوړ وګڼی، ځکه موږ او تاسو د خدای پاک مخلوقات یوو او د هغه د ارادی پر اساس پیدا شوی یوو.

او موږ او تاسو عقیده لرو چی خدای پاک لوی او بخښونکی ذات دی چی انسان هغه ته نشی رسیدلی.

پدی وجه انسان څوک دی چی ځان د خدای څخه اوچت وګڼی او تکبر وکړی.

څرنکه چی خدای پاک هر چاته د یوی اندازی په مطابق ایمان ورکړی دی، هغه د هم خپل ځان هغومره وګڼی.

لکه څرنګه چی چی زمونږ او تاسو په وجود کی ډیر اندامونه دی او د ټولو اندامونو کار یو شان ندی، دغه شان موږ او تاسو هم ډیر یوو او په خپلو کی د یو بل اندامونه یوو او په عیسی مسیح کی لکه یو وجود شوی یوو، او د هغه د رحم په مطابق چی په موږ او تاسو شوی دی موږ ته قسماقسم نعمتونه حاصل دی.

چاته چی د خدای پاک د کلام اورولو نعمت ورکړی شوی وی نو هغه د خپل ایمان په اندازه کلام اوری.

که چیری خدمت ورکړی شوی وی نو په خدمت کی د لیګاه وی، که استاد وی نو په تعلیم کی د مشغول وی.

او که ناصح وی نو نصحیت د کوی،او هر هغه امسان چی په ټولنیزو کارونو که اخته وی، هغوی باید په صداقت او ایمانداری سره خپل کارونه ترسره کړی.

او د خیرات تقسیم کوونکی د سخاوت او عدالت د وکړی، شتمن دی د نورو سره مرستی وکړی او همداسی رهنما خلکوته درسته او پر ځای رهنمایی د وکړی.

او رحم کوونکی د ښه په خوشحالی د خوشحالو سره خوشحالی وکړی.

نور بیا

په خدای عقیده ۱۴ برخه

هغه کوم دهقان او مزدورکار چی کار کوی په حقیقت کی د خپل د لاس محنت تابع دار وی، کار په هره ټولنه کی د پرمختیګ سبب کیدی شی.

که چیری انسان په هر مکان، موقف او ځای کی چی موقت لری هغه که دکاندار، دهقان، تجار، معلم، مامور، کسبه کار او په نورو چارو کی اخته وی، نو لازم او ضروری دی چی هر کار کوونکی په خدای باندی توکل ولری.

کله چی انسان په خدای پاک باندی ایمان او توکل ولری خدای پاک د هغه سره په هر کار کی مرسته کوی.

په ټولنه کی داسی کسان وجود لری چی هغوی د خدای په عوض په قدرت او زور باندی تکیه کوی او هر څه چی کوی او یا فکر کوی دوی په سرمایه او قدرت باندی توکل کوی چی د دوی اخرت او راتونکی ژوند د تباهی سره مخامخ کیدی شی.

هغه څوک چی په خدای عقیده لری او د هغه عبادت کوی هغه په خدای باندی توکل کوی او په ورځنی ژوند کی بریالی دی.

ګرانو عزیزانو! د نورو سره د مرستی او ښه چلند نه بغیر په بل هیڅ څیز کی هم د چا پور په ځان مه ساتی.

یانی هغه څوک چی د نورو سره مینه، مرسته او ښه رویه کوی هغه په حقیقت کی د خدای په لاره عمل کوی.

ښه چلند، صداقت، اخلاص او په خدای باندی باور انسان ته ورزده کوی چی د خدای پاک حکمونه چی زنا مه کوی، خون مه کوی، غلا مه کوی، حرص مه کوی او ددی نه علاوه نور چی څه حکمونه دی، د هغی ټولو خلاصه پدی کی دی چی خپل ګاونډی سره د خپل ځان په شان مینه، دوستی او محبت کوی.

هر هغه څوک چی د موږ او تاسو سره نژدی وی او د موږ او تاسو په شاوخوا کی اوسیږی هغه د موږ او تاسو نژدی ګاونډ دی.

ددی خبری یادول ضروری دی چی هر هغه څوک چی پیژندګلوی ورسره لرو او یا په لاره او یا په بل ځای کی ورسره مخامیږو او هغه د مشکل سره مخامخ وی نو لازمه ده چی د هغه سره مرسته وکړو او هغه زمونږ او تاسو نژدی ګاونډ شمیرل کیږی .

هر انسان ته پکار دی چی د خپل ګاونډی د ستونزو او مشکلاتو څخه باخبره اوسی او په لازم وخت کی د هغه مرستی ته ورسیږو او هغه ته د مرستی لاس ورکړو.

او هغوی چی مرستی ته اړتیاوی لری که د مرستی توان لرو باید چی د هغوی سره مرستی وکړو.

هر هغه څوک چی په خدای عقیده لری او او د ښه چلند خاوند دی او د وګړو پر وړاندی د مهربانی څخه کار اخلی هغه هرمرو د خپل ګاونډی سره بد نه کوی بلکی مرسته کوی او پدی سره هغه په حقیقت کی د خدای پاک حکم ترسره کوی.

د یاوونی وړ دی هغه څوک چی یوازی د خدای پاک عبادت کوی او د خدای نورو حکمونو ته پاملرنه نه کوی هغه په حقیقت کی د خدای مخالف دی.

نور بیا

تا ته معلومه وه چی زه یی هلته ریبم چرته چی کرونده نه کوم او هلته یی راټولوم چرته چی خورول نه کوم څه؟

نو بیا تاته په کار وو چی زما پیسی د صرافانو ته ورکړی وی، نو په واپسی کی به ما هغه مال د ګټی سره حاصل کړی وو.

ورونو، په خواری،مشقت او کار کولو کی د هر چا څخه مخکی اوسی او په ټولنه د کار په نتیجه کی ښه نوم پیدا کړی که چیری ستاسو په ډله او یا په دوستانو کی ځنی سست دی او هیڅ کار نه کوی بلکه د نورو په کار کی دخل کوی داسی کسانو ته نصیحت وکړی تر څو په ښه کار کی همت ومومی او کار وکړی.

ځکه هغه څوک چی ښه کار کوی خدای پاک د هغه په کار کی برکت اچوی.

بیا هغه مالک خپلو نوکرانو ته وی ویل چی دده نه د زرو هغه سکه واخلی او د لسو سکی والا ته یی ورکړی.

ګرانو ورونو او دوستانو!

دلته ولیدل شو چی د مالک لخوا هغه سسته سړی رد کړی شو او هغه چا چی ښه کار کړی وو د  مالک لخوا دمهربانی سبب وګرځیدو.

نو لازمه ده چی د ښه مشرانو خبره ومنو او د هغه د حکم تابعداری وکړو.

دلته لازم ګڼم چی ولیکم، غریب ورور د په خپله اوچته مرتبه فخر وکړی او دولتمند د په خپل ادنی حالت، ځکه چی هغه به لکه د وښو د ګل تیر شی ځکه چی د لمر په راختو نمر تاوجن وی چی واښه او ګلونه ریژوی او د هغی ښایست نه پاتی کیږی دغه شان دولتمند به هم د خپل کاروبار د خاورو سره خاوری شی.

او بیا د هغه نوکر مالک ویی ویل.

ځکه چی د چا سره چی څه وی هغه ته به نور هم ورکړی شی تر هغی چی څه تری سیوا شی.

او د کوم سړی سره چی څه نه وی هغه به هغه لږ څه هم بایلی چی ورسره وی.

او بیا د هغه سست نوکر په هکله وی ویل.

دا بی فایدی نوکر تیاری ته وغورزوی، چرته چی د ژړا او د غاښونو چیچل دی.

په دی اړه په انجیل شریف کی راغلی ده.

کوم هغه دهقان چی محنت کوی نو د فصل وړومبی حصه هغه ته ورکول په کار وی.

دویم خط د تیموتیوس په نوم، دویم باب شپږم ایت.

هر انسان ته په کار دی چی خپل ځان د خدای پاک په وړاندی مقبول او د یو داسی کارکن په شان د پیش کولو کوشش وکړی چی د خپل کار نه و نه شرمیږی او یواځی د خدای پر وړاندی جوابګو اوسی نو هغه کار ښه ثمره ورکولای شی. امین

نور بیا